سنڌي شاعري ھڪ ڊگھي ترپن جي حوالو آھي. سنڌ جي رهاڪو جي جذبي کي ظاھر ڪري ٿو. انھن شاعري ۾ محبت، جڏھن ته واھل حوالا ملي سگھن ٿا. اراضي جي ٻياڙي ۽ ان سان گڏ رهاڪو جي زندگاني کي روياب ۾ لکڻ ۾ ھن ڪاميابي نڀائي ٿي. اھا شاعري سنڌي ۾ ريگستاني ھنر here جو انمول نشان آھي.
شهيد موڀڻي جي شاعري ۾ رومنزم
شهيد موڀڻي صاحب جي اشعار ۾ رومانوي حيثيت جو پُڇ اثر محسوس ٿئي ٿو ته جيستائين سڌي ڇڏي وڃي محسوس ۾ سمجهڻ جي ڪوشش شروع وڃي. ان شاعري ۾ فردي جذبي ۽ طبيعي سان منسلڪ طريقي هڪ نئين شڪل ۾ محسوس ٿين ٿا، جيڪي ڇپيل آهن رومانوي تصورن سان. انھي پاسي هن شاعري کي غير معمولي بنائڻ ۾ مدد ڪندڙ ثابت ٿيندا آهن.
ڀاڳو جوڻيجي: هڪ ستورو سنڌي شاعري جو
ڀاڳو ڏاڏو سنڌي شاعري جي هڪ اهم ستورو آهن. ان لا۽ معتبرت سنڌ شهزادي ۾ لاڀ آڻي رکي سکن ٿا. ان شاعري ۾ عشق، ۽ انسانيت جا ڳڻڍيل موضوع پڌرا آهن. ڪثير پنهن لفظن ۾ سنڌي ڍنڍن ۽ ڏاڍن جو حوالو ڏسڻي ملڻو آهي. پنهن ڪارڪردگي Sindhi شاعري لاءِ هڪ روشن ميراث آهي.
- ٻاهرين ڏسڻي
- رواني
- ٻولين
سنڌي شاعري ۽ عورتون
مهراڻي شاعري ۾ ماڻيڻ جي تصوير موجود آهي هڪ خاص حيثيت ۾. شاعراڻي ذهن ۾ ماڻيڻي جو پيش غالبآ عِشق جي جاءِ ۾ ڏيکاريل آهي، پر ڪڏهن جڏهن هو پنهنجي غم ۾ غرق ته سڀ پر زني جي اڪثري ۾ ظاهر ٿئي ٿو . ڪجھ شاعرا پر ته پنهنجي شاعري ۾ زني کي وجود جڳهه جي ڪري تفصيل سان بيان ڪيو آهي، جڏهن ته ٻيا شاعرا پر پر هن کي ۽ صرف خوشيون جي نشان جي طور تي بيان ڪيا آهن. مجموعي طور ۽ سنڌي شاعري ۾ زني جي تصوير ڳڻتي آهي.
ميڊيئم دور جي سِنڌي شاعري جا ڪير
ٻڍي دور ۾ سنڌ ڪلام ۾ خاص هجن ٻه عظيم ڪلا۾ رڙان ، جيڪي ٻڍي دور جي ڪلاسيڪي ڌڻي ۾ ڦهلي ٿيڻ ۽ انن ڏئي ڇڻي ڏاڍي دور جي اشعار ۾ گهرايو. هو ته ان ۾ پنهنجي چڱي وارث پياري .
آءِ. ايڇ. قريشي ۽ سنڌي معاصر ڪلام
ا. ھ. قريشي شخصيت سنڌي فني دور ۾ هڪ خصوصي حيثيت جا ڪاريگر آهن. سندن ڪلام ۾ جديد انساني مسئلا جو بازيابي ڏسڻي ملن ٿو، جيڪو ٻڌڻ وارو کي اڏي وڃڻ تهور جو شڪار ڪري ڇڏيندو. ان ڪلام ۾ ملڪي سمجھ ۽ سنڌي تصورن کي هڪ ڏسڻي ۾ گڏ ڪرڻي جي ڪوشش قابل توجه طور جتل ٿي آهي.